gurami dwuplamisty


Link 03.07.2008 :: 00:10 Komentuj (0)
Gurami dwuplamisty / dwuplamy trichogaster trichopterus



Pochodzenie
Indonezja i Azja Płd.-Wsch. (Sumatra,Tajlandia)

Środowisko
Ph w granicach obojętnego, woda średnio – twarda, temp około 25C, w okresie tarła wyższa – pomiędzy 28 a 32C

Rozmiar
do 15 cm

Dymorfizm
Samiec odznacza się trochę większą głową, płetwami odbytową i ogonową, a przede wszytkim zakończoną spiczasto płetwą grzbietową, podczas gdy u samicy jest ona zaokrąglona

Charakterystyka
Chciałbym przede wszytkim zwrócić na wstępię uwagę na mnogość odmian barwnych g.dwuplamistego spotykanych obecnie na rynku akwarystycznym. Gatunek wyjściowy – gurami dwuplamisty / dwuplamy w formie dzikiej posiada ubarwienie o odcieniu szarym o różnych odcieniach z dwoma ciemnymi plamami – jednej w części środkowej bocznej linii ciała i drugiej u nasady płetwy ogonowej,a także trzeciej – mniej wyraźnej i nie zawsze występującej plamie na pokrywie skrzeli.


gurami dwuplamisty


Spośród odmian barwnych g.plamistego jedną z najbardziej znanych jest odmiana złota, która charakteryzuje się szaro - żółto – złotym zabarwieniem i brakiem ciemnych plam na linii bocznej ciała z wyjątkiem tej która umiejscowiona jest u nasady płetwy ogonowej


gurami złoty

Równie często spotykana jest pochodna odmiana barwna znana jako gurami marmurkowy – „cosby”, u której plamy są niewidoczne natomiast ciało pokryte jest nieregularnymi podłużnymi pionowymi plamami szarymi i niebieskimi.


gurami marmurkowy

Jedną z odmian grami dwuplamego, których dotychczas nie sfotografowałem jest gurami niebieski.


gurami złoty / pomarańczowy w moim zbiorniku

Fizjologiczną cechą charakterystyczną ryb zwanych potocznie „labiryntowymi” jest występowanie organu zwanego „labiryntem”, który umożliwia im oddychanie powietrzem znad tafli wody.

Zbiornik / terytorializm / towarzystwo
Mój harem grami pływa w zbiorniku 225L, który zamówiłem uwzględniając jak najbardziej sprzyjające warunki dla tych ryb – a zatem możliwie duża powierzchnia dna przy relatywnie małej wysokości (125 x 45 x 40) dlaczego tak a nie inaczej: własne doświadczenie jak i źródła literackie jednoznacznie wskazują że w przypadku gatunków terytorialnych i wykorzystujących labirynt do oddychania wysokość akwarium nie powinna być zbyt duża by umożliwić zwłaszcza młodym osobnikom łatwy dostęp do tafli wody, a powierzchnia dna jaknajwiększa sprawia, że trzymanie więcej niż jednego samca ogranicza „batalie terytorialne” występujące zwłaszcza w okresie okołotarliskowym.

Zbiornik powinien być przykryty jeśli nie mamy możliwości zagwarantowania iż temperatura powietrza nad taflą wody będzie nie niższa niż temperatura wody. W ten sposób wykluczamy niebezpieczeństwo wystąpienia choroby zwanej jako przeziębienie labiryntu.



Akwarium powinno być gęsto zaroślinione, przy czym ze względu na fakt, iż samce budują gniazda na tafli wody wskazane jest użycie roślin pływających, bądź takich które wyrastają do tafli wody. Zasadniczą kwestią na wybór przez samca miejsca do budowy gniazda jest przytłumione oświetlenie i brak ruchu na tafli wody. Korzenie roślin pływających (sprawdza się przede wszytkim limnobium i pistia choć niełatwo utrzymają w dobrej kondycji w zbiorniku przykrytym) są też doskonałym miejscem do krycia zwłaszcza w początkowym okresie życia. Ważne jest też utrzymywanie roślin pływających w ilości która nie będzie rybom uniemożliwiała oddychanie tlenem atmosferycznym.

Biorąc pod uwagę wielkość ryby i jej wzmożona agresywność w okresie okołotarliskowym nie wyobrażam sobie chowu haremu tego gatunku w akwarium mniejszym niż około 80L.

Gurami powinny być trzymane w towarzystwie ryb stadnych, o podobnych wymaganiach. Polecam przede wszystkim różne gatunki razbor i brzanek. W moim baniaku pływają w towarzystwie sumatrzaków; nie jest to połączenie zalecane ze względu na charakter brzanek, ale nie zaobserwowałem dotychczas zachowań, które eliminowałyby możliwość ich wspólnego chowu. Co więcej, moje gurami ochoczo podążają za brzankami jak tylko zbliżam się do szyby zbiornika intuicyjnie wyczuwając, ze tam gdzie brzanki tam przynajmniej przez krótką chwile można się pożywić.


w towarzystkie sumatrzaków

Chów kilku samców gurami w jednym zbiorniku jest jak najbardziej możliwy. Nie jest to gatunek na tyle agresywny by utarczki pomiędzy samcami kończyły się tragicznie. Niemniej jednak należy zadbać o to by samiec zdominowany miał jak zejść z oczu samcowi dominującemu. Obserwacje akwarystów sugerują też, iż w zbiornikach których powierzchnia wystarcza by dwa samce obrały sobie bezkolizyjne terytoria najczęściej samiec, którego terytorium zostało naruszone goni samca agresora tylko do pewnego momentu poczym wraca „do siebie”. Natomiast gdy ten sam samiec narusza terytorium przeciwnika staje się automatycznie samcem zdominowanym i po drobnej utarczce posłusznie wraca w swój rewir. Ja osobiście tego typu zachowanie zaobserwowałem u prętników pręgowanych.

Gurami czasami łączą się w pary w zasadzie jednak samiec wykorzystuje każdą samicę by doprowadzić do tarła. W celu rozłożenia jego temperamentu stosuje się chów większości ryb labiryntowych w haremach, czyli minimum 2lub 3 samiczki powinny przypadać na samca, przy czym oczywiście podział na haremy w zbiorniku jest „przysłowiowy”. Może sięzdarzyć tak że samiczka gotowa do tarła jest „nagabywana” przez wszystkie samce zamieszkujące zbiornik i może się to dla niej skończyć nawet śmiercią.



Karmienie.
Jak przystało na gatunki drapieżne zdecydowanie preferują pokarm żywy nad suchy przestrzegam jednak przed karmieniem tylko i wyłącznie pokarmem żywym i tłustym by nie doprowadzić do otłuszczenia ciała. Podstawą diety moich grami jest pokarm płatkowany urozmaicony przede wszystkim żywym wodzeniem. Doskonałym uzupełnieniem pokarmu w okresie letnim są muszki owocówki i często z tej możliwości korzystam. Gurami ochoczo też pobierają z wody rozdrobnione gotowane żółtko





||